Azem Shkreli- PARA ELEGJISË

Poezi nga Azem Shkreli

 

 

 

 

 

 

PARA ELEGJISË

Një ditë do t’i marrësh në gji
gjethet e rëna të stinëve të tua
dhe do të kërkosh kot veten
shtigjeve të harruara të një moshe
e nuk do të kesh më as flokë ere,
as shikim ylberi ta matësh fillin
dhe fundin e mashtrimit tënd të shkurtër.

Një ditë do t’i shpalosh vjetët tua
si pajën e nuses së vdekur,
e do të numërosh fluturat e shkuara
t’agsholeve t’prenduara
e s’do të kesh më as zjarr në buzë,
as lot në sy të qeshën ngrohtë,
të qajsh rrejshëm dhe t’i mahnitësh
djelmoshat.

Një ditë do t’i hash buzët e tua,
gjurmët e tua do t’i pështysh
dhe secilin muzg do ta pagëzosh
me nganjë pendim që dhemb
e s’do te kesh më as sy deti,
as hap të hedhur sorkadheje
të shohesh si t’përqeshin gonxhet
dhe të ikësh prej hijes sate.

Ruaju, moj se vashat më të bukura
i vret bukuria e vet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *